Mirwais Koprusu EPC, Kabil

Kabil'deki Mirwais Köprüsü projesi, EPC sorumluluğu altında yapısal tasarım ve inşaatı birleştirdi. Tamamlanan öngerilmeli betonarme köprü 500 metre uzunluğunda ve 24 metre genişliğindedir ve Suleyman Sahin İnşaat için uluslararası proje koşullarında dokuz ayda teslim edilmiştir.

Bu bağlamda köprü teslimi, mühendislik, saha denetimi ve inşaat sırasının yakın bağlantıda kalmasını gerektiriyordu. Malzeme bulunabilirliği, saha lojistiği, yapısal kalite ve yerel koordinasyon ayrı idari akışlar olarak değil aynı tamamlanma programını destekleyecek şekilde yönetilmeliydi.

Öngerilmeli betonarme yapım; geometri, donatı, germe faaliyetleri ve beton kalitesinin disiplinli kontrolüne bağlıdır. Saha denetimi, tasarım varsayımları ile fiilen inşa edilen yapı arasındaki bağlantıyı kurarak sapmaların sonraki işlere gömülmeden önce belirlenmesini sağlar.

Yerel yetkililere teslim EPC sorumluluğunu tamamladı. Bu nedenle proje yalnızca büyük bir yapının inşasını değil, tasarımdan saha uygulamasına ve kabul edilmiş bir kamu altyapı varlığına kontrollü ilerlemeyi de temsil eder.

Yayımlanan proje kaydı, 500 m uzunluğunda ve 24 m genişliğindeki öngerilmeli betonarme köprünün dokuz ayda tamamlandığını belirtmektedir. Bu sürede bir program; tasarım yayınları, satın alma, donatı ve beton imalat sırası, kalıp, germe faaliyetleri, saha erişimi ve muayene hazırlığının gereksiz devir gecikmeleri olmadan ilerlemesini gerektirir.

Bu nedenle referansın önemi yalnız köprünün boyutları değildir. Uluslararası proje koşullarında mühendislik ve inşaat sorumluluğunun birleşmesi; saha denetimi ve yapısal kalite kontrolünün sıkıştırılmış bir tamamlanma programıyla birlikte yürütülmesidir.

Köprü EPC işleri arayüz sahipliğini görünür kılar; çünkü yapısal tasarım, geçici durumlar, saha üretimi ve nihai kabul sorumluluk boşluğu yaratmadan birbirinden ayrılamaz. Yüklenici yalnız kalıcı yapıyı değil, yapının nasıl inşa edileceğini, kontrol edileceğini ve aşamalı olarak nasıl serbest bırakılacağını da anlamalıdır.

Bu deneyim sonraki EPC ve müteahhitlik işleri açısından da geçerlidir: uygulama esasını erken tanımlamak, mühendislik kararlarını saha koşullarına yakın tutmak, izlenebilir kalite kayıtları oluşturmak ve teslimi projenin sonunda yapılan idari bir işlem değil teslimatın parçası olarak planlamak.